Streszczenie i opracowanie raportu: Jacek Hetman

Mobilność implikuje dwa kluczowe pojęcia: niezależność od miejsca i personalizację. MEA umożliwia przedsiębiorstwu osiągnięcie korzyści z mobilności jednocześnie minimalizując ryzyko powiązane z jej implementacją.MEA zapewnia inkorporację mobilności do struktury przedsiębiorstwa, co dla biznesu oznacza nowe możliwości stawania się elastycznym i dynamicznym podmiotem w szybko zmieniającym się świecie.

Po pierwsze, mobilność pozwala na kontakt z klientami niezależnie od miejsca ich przebywania. Po drugie, mobilność pozwala na dynamiczną personalizację usług. MEA koncentruje się na każdej z warstw znaczeniowych mobilności, aby wywodzić z niej korzyści dla firmy powiązane z uzyskiwaną w ten sposób elastycznością i dynamicznością.

Warstwowe podejście do MEA pozwala redukować jej złożoność i wprowadza mocne podstawy dla skutecznego wdrożenia i zarządzania mobilnym biznesem, mobilną organizacją, mobilną treścią, mobilnym bezpieczeństwem i mobilnymi sieciami. MEA nie jest w tym ujęciu dodatkiem do istniejącego biznesu, lecz integralną częścią przedsiębiorstwa.

Mobilność w obecnej erze komunikacji praktycznie zminimalizowała lub wyeliminowała potrzebę fizycznego kontaktu w relacjach ludzi.

Mobilność obecnie powinna być rozważana w różnych ujęciach: w sensie ekonomicznym, technicznym, procesowym i społecznym.

Te cztery wymiary są bazą dla projektowania omawianej w raporcie mapy przekształceń przedsiębiorstwa w przedsiębiorstwo mobilne.

Formalnie i najprościej rozumiana MEA umożliwia organizacji szybkie i dokładne przeniesienie korzyści płynących z mobilności na korporacyjne rozwiązania i aplikacje.

Mobilność, korporacja, architektura – terminologia

Mobilność
Mobilność jest podstawowym modelem pracy w przedsiębiorstwie, która pozwala na lokacyjną niezależność i personalizację wynikającą z zastosowania mobilnej technologii.

Mobilny wzorzec pracy jest formalnym, strategicznym i integralnym zastosowaniem mobilnych technologii w ekonomii i technice, procesach i społecznym wymiarze.

Włączenie niezależności czasowej i lokacyjnej w mobilnych wzorowych mechanizmach otwiera dla organizacji ogromne możliwości oferowania zintegrowanych i personalizowanych usług dla klientów i partnerów.

Architektura
Architekturę można definiować, jako fundamentalną organizację systemu, zawierająca jego składniki, relacje i środowisko oraz zasady naczelne rządzące jego konstrukcją i rozwojem.

Wzrost zaawansowania zawodowego informacyjnych i komunikacyjnych technologii podnosi znaczenie zapotrzebowania na system o wysokim stopniu abstrakcyjności.

Konsekwencją przyjęcia dużego stopnia abstrakcyjności zbiorowych i indywidualnych elementów struktury jest powstanie narzędzi takich jak ramy architektury: The Open Group Architecture Framework (TOGAF) oraz Siatka Zachmana.

Przedsiębiorstwo
Przedsiębiorstwo można rozumieć, jako jedną z wielu organizacji z przyjętym ogólnym celem i rachunkiem zysków i strat. W tym ujęciu jest to sektor małego i średniego biznesu, ale także sektor globalnych korporacji, rządowych jednostek, zależnych i samodzielnych wydziałów, albo też sieci geograficznie rozproszonych podmiotów gospodarczych.

Architektura Korporacyjna
Architektura korporacyjna jest pewną konkretyzacją i realizacją ram architektonicznych w celu stworzenia architektury poziomu korporacyjnego, która może być stosowana do wszystkich systemów danego przedsiębiorstwa.

Architektura korporacyjna składa się z poniższych elementów:

• Ramy architektury – abstrakcyjny obraz aktualnej architektury korporacji
• Standardowy model – obrazujący relacje między elementami systemu
• Wytyczne – linie graniczne polityki korporacji
• Mapa przekształceń – obrazująca obecny stan i kierunki rozwoju

Enterprise Architecture – jako ograniczenie i wytyczne rozwoju
Architektura korporacyjna determinuje zakres tworzenia aplikacji biznesowych i w ten sposób jednocześnie ogranicza ich możliwości.

Ograniczenia o charakterze organizacyjnym bazują na tym, co jest dozwolone i możliwe oraz akceptowane zgodnie z wytycznymi firmy.

Ograniczenia o charakterze technologicznym wiążą się z samą tylko funkcjonalnością technologii i tak definiują styl rozwiązań.

Szeroki wachlarz działań przedsiębiorstwa można grupować w podstawowy sposób:

1. Zrozumienie problemu
2. Rozwiązanie
3. Zastosowanie wytycznych

Zrozumienie problemu
W istocie chodzi tu o zrozumienie celów dla biznesu, zapotrzebowań, interakcji z zewnętrznymi i wewnętrznymi podmiotami oraz z jego ograniczeniami.

Modelowanie rozwiązania w zakresie danego problemu obejmuje poniższe składowe biznesowej architektury:

1. Rozpoznanie strategicznych celów
2. Kontekstowe modelowanie biznesu
3. Modelowanie zasadniczych wartości biznesowych
4. Modelowanie procesu biznesowego

Zapewnienie rozwiązania
Zapewnienie rozwiązania dla problemu opisanego w pewnej przestrzeni problemowej oznacza w dużym stopniu dobre zrozumienie technologii używanej w środowisku problemu.

Przestrzeń opracowanych mobilnych rozwiązań głównie jest złożona z mobilnych aplikacji, mobilnych sieci, mobilnej treści systemów zarządzania i mobilnego systemu bezpieczeństwa.

Stosowanie ograniczeń
Model zapotrzebowania w przestrzeni problemowej (architektura biznesowa) i projekt w sferze rozwiązania (architektura rozwiązania) są albo rozwijane albo skracane zależnie od ograniczeń w sensie technicznym i organizacyjnym.

Architektura Korporacji dzięki charakterowi wytycznych systemowych zapewnia strategiczny kontekst przemian systemów ICT i samej strategii w odpowiedzi na zapotrzebowania środowiska biznesowego.

Korzyści, jako rezultat dobrej architektury korporacyjnej nawet w sensie ograniczającym są następujące

1. Wydajne działania ICT
2. Pełny obraz zapotrzebowań biznesu
3. Powszechna i silna polityka bezpieczeństwa
4. Redukcja ryzyka
5. Elastyczność w decyzjach dotyczących rozwiązań software
6. Sposobność zastosowania outsourcingu w procesie produkcji i utrzymania
7. Uproszczenie nawet bardzo złożonych rozwiązań produkcyjnych

Mobile Enterprise Architecture (MEA)

Dyskusja dotycząca mobilności, przedsiębiorstwa, architektury i architektury korporacyjnej pozwala na szczegółowe zrozumienie i modelowanie architektury korporacyjnej i powiązanych z nią aplikacji w praktyce.

MEA nie jest tylko czymś w rodzaju samego rozwinięcia architektury korporacji. Zamiast tego, mobilna architektura zajmuje się kwestiami mobilnego biznesu, które powstają wokół niezależności lokacyjnej i personalizacji.

Mobilność ułatwia dynamiczne gromadzenie mobilnych danych, łączenie danych i informacji oraz komunikowanie wypadkowej wiedzy wewnątrz i na zewnątrz organizacji.

Zasadniczo, MEA jest wdrażana, jeśli kadra zarządzająca wysokiego szczebla organizacji ma strategiczną wizję stworzenia takiej architektury w oparciu o ramy architektury.

Zapotrzebowanie na MEA jest w szczególności rozpoznawane przez architekci informacji i architekci rozwiązań, gdy staje się jasne jak duży jest ciężar przeprowadzenia jakiegokolwiek projektu lub skomunikowania niezależnych od siebie komponentów.

Budowanie bloków
MEA może być przedstawiona w postaci rozbudowanego wielopłaszczyznowego modelu blokowego.

Funkcjonalność MEA

Architektura Korporacji zawiera oprogramowanie systemowe możliwe do wykonania w oparciu o różne języki programowania, różne bazy danych i różne platformy technologiczne. Użytkownicy systemu nie interesują się warstwowością architektury, lecz prostym ujednoliconym dostępem do systemu. To jest jedna z podstawowych potrzeb skłaniających do integracji różnych aplikacji.

Platforma do budowania aplikacji mobilnych

MEA jest mechanizmem umożliwiającym połączenie istniejącej wiedzy na temat architektury informacji z szybko pojawiającymi się nowymi mobilnymi technologiami. Synergia wiedzy, gdy przekształca się ona w praktyczne i techniczne wzorce wielokrotnego użytku najlepiej jest zobrazowana w przypadku platform do budowania aplikacji mobilnych (MADP).

Platformy produkcyjne są bazą dla integracji mobilnych aplikacji w ramach Integracji Aplikacji Korporacyjnej (EAI),
co integruje zbiory danych w całym wielostopniowym systemie i zapewnia dostęp do informacji w czasie rzeczywistym pośród mobilnych i niemobilnych systemów.

EAI umożliwia pierwotnym i chaotycznym procesom osiągnięcie zewnętrznego uporządkowania po osiągnięciu integracji,
co przynosi korzyści w postaci wzrostu skuteczności i sprawności przebiegających procesów i danych.

Mobilne przekształcenia korporacyjne

Dobra MEA umożliwia organizacji zastosowanie się do jej celów. Cele mogą być ograniczone przez zmiany technologiczne
lub zmiany biznesowe.

Przekształcenia organizacji z miejsca, w którym się obecnie znajduje do miejsca, w którym chce się znaleźć można określić na podstawie szlaku przekształceń albo mapy drogowej.

Mapy drogowe są częścią MEA, i sama MEA może być uzupełniona przez pewną liczbę map drogowych, które umożliwiają dostosowanie się do różnych sytuacji wewnątrz organizacji. Mapy Mobilnych Przekształceń Korporacyjnych (MET) są wszechstronną pomocą przy prowadzeniu przekształceń organizacji do poziomu biznesu mobilnego.

Mapa drogowa MET złożona jest z ekonomicznych, technicznych i społecznych wymiarów rozumianych w następujący sposób:

1. ekonomiczny wymiar – koszty, zyski, analizy, kalkulacje czasu
2. techniczny wymiar –standardy komunikacji, urządzenia mobilne, mobilna treść
3. wymiar procesowy – dynamiczne zmiany biznesu mobilnego
4. Społeczny wymiar - wzory społeczne  prywatności i mobilności użytkowników.

Mobile Service-Oriented Architecture

Zorientowana usługowo architektura jest popularnym terminem opisującym zastosowanie usług internetowych w
tworzeniu biznesowych aplikacji i procesów. Dobra MEA włącza usługi do jej solutions architecture.